نقد و بررسی
عشق با جهان ملک خاتون (گزیده غزلیات)
جَهانْمَلِک خاتون دختر جلال الدين مسعودشاه اينجو، شاهدخت و بانوي شاعر ايراني است که در نيمه دوم سده هشتم هجري ميزيست. او هم دوره با خواجوي کرماني، حافظ و عبيد زاکاني بود و با عبيد زاکاني مشاعره و رودررويي داشتهاند. جهان از نظر کميت ابيات، بيش از هر شاعر زن ديگري در تاريخ ادبيات ايران تا قرن حاضر شعر سروده است. وفات جهانملک خاتون احتمالا در اواخر سده هشتم (شايد 795 هـ) رخ داده است. اشعار او به زبانهاي فرانسوي، ايتاليايي و انگليسي ترجمه شدهاند.
0رای کاربران